Gedichtenbundel In de zon

Picture_20171106_155556082

Het is het wachten waard geweest en nu is het zover: de publicatie van mijn eerste, echte gedichtenbundel!

In het geheel van alles wat er nu gebeurd rond #metoo en de openheid die er in de wereld aan het komen is om over seksueel geweld te praten en er met zijn allen iets aan te doen past mijn bundel precies. Ik hoop dat het een ingang zal zijn om over seksueel geweld te praten en/of dat survivors er steun aan zullen hebben om zelf open te durven zijn over zijn/haar ervaringen.

Laat me een opmerking toevoegen: mijn gedichtenbundel geeft de meest voorkomende situatie weer: een volwassen man die zijn macht misbruikt ten behoeve van een meisje. Ik wil hierbij niet voorbij gaan aan alle andere vormen van seksueel geweld die er zijn, zoals een meisje-meisje situatie, een jongen-jongen, een volwassen man-jongen, een volwassen vrouw-jongen, een volwassen man-volwassen vrouw en een volwassen vrouw-volwassen vrouw.

De gedichten die in deze bundel worden beschreven zijn universeel en kun je lezen en betrekken op je eigen situatie.

In onderstaand persbericht lees je meer over de inhoud van de gedichtenbundel.

pb_indezon-001

Wil je mijn gedichtenbundel bestellen: dat kan bij mij door te mailen naar gedichtenbundelindezon@gmail.com of door contact op te nemen met uitgeverij Elikser.

Mocht je graag een gesigneerd exemplaar willen, geef dat dan aan als je mij mailt.

 

citaat gedichtenbundel foto blog

Zoek je hulp?

Laatst realiseerde ik me dat het belangrijk is dat mensen die mijn blog lezen en hulp nodig hebben weten waar ze terecht kunnen. Zo wist ik zelf pas geleden van het bestaan van 16 Centra Seksueel Geweld verspreid over het hele land. Daarom dit informatieve blog.

 

Centrum Seksueel Geweld

Centrum Seksueel Geweld

(via de link hierboven kom je op de website van het CSG terecht)

Welkom bij het Centrum Seksueel Geweld. Ben jij kortgeleden aangerand of verkracht? Heb jij hulp nodig of zit je met vragen? Wij kunnen je helpen en staan dag en nacht voor je klaar. We zijn 24/7 bereikbaar op het telefoonnummer

0800-0188 (gratis nummer, 24u per dag bereikbaar)

Bel dit nummer en wij zorgen dat je bij een centrum dichtbij jou in de buurt terechtkunt. Het is belangrijk dat je je snel na de aanranding of verkrachting bij ons meldt, zodat wij jou zo goed mogelijk kunnen helpen. Alles wat je met ons bespreekt, is vertrouwelijk.

Bij het Centrum Seksueel Geweld werkt een team van artsen, verpleegkundigen, politie, psychologen, maatschappelijk werkers en seksuologen samen om slachtoffers van aanranding en verkrachting specialistische zorg te geven.

Bij voorkeur geven wij binnen zeven dagen professionele hulp, omdat dit de kans op medische en psychische problemen aanzienlijk verkleint. Ook heeft de politie veel meer kans om een dader te vinden, als er binnen een week sporenonderzoek wordt gedaan.”

Niet alleen bij een verkrachting of seksueel misbruik dat kort geleden heeft plaatsgevonden, kun je bij het Centrum Seksueel Geweld terecht. Ook als het seksueel misbruik langer geleden is, kunnen zij hulp bieden.

 

 

Familie en vrienden van iemand die seksueel misbruikt is

Is iemand uit uw omgeving het slachtoffer van seksueel misbruik? Ook u kan bellen met het Centrum Seksueel Geweld via 0800-0188. Het Centrum Seksueel Geweld kan familie en vrienden die zich zorgen maken advies geven.

 

 

Exposeren met woorden

Hoera, ik mocht exposeren met mijn eigen woorden! Het had wat voeten in de aarde om deel te kunnen nemen, maar het is gelukt:

Een aantal van mijn gedichten uit mijn gedichtenbundel ‘In de zon’ zijn afgelopen week geëxposeerd bij een besloten 3-daagse kunsttentoonstelling ‘Tegen seksueel misbruik in families’ in Bibliotheek Rotterdam georganiseerd door GGD Rotterdam-Rijnmond en Kunst uit Geweld. Ik was een van de deelnemers die door middel van kunst als uitingsvorm een stem gaf aan mijn ervaring met betrekking tot seksueel misbruik. Naast de expositie waren er ook veel sprekers, verhalen, theater, workshops en zelfs muziek.

 

Mijn fysieke afwezigheid (vanwege werkverplichtingen) werd gecompenseerd door een vlog die ik heb opgenomen om de bezoekers van de expositie bewust te maken van de impact van kindermishandeling en de uitleg te geven dat je weer levensvreugde kunt ervaren na een dergelijke ervaring. En natuurlijk de wens uit te spreken dat mensen om zich heen kijken en actie ondernemen bij een vermoeden van seksueel misbruik of kindermishandeling.
foto blog

Dat mijn kunst en vlog maar vele mensen die aanwezig waren heeft mogen inspireren!

 

 

 

 

Advertenties

Recensie gedichtenbundel

Een tijdje terug ontving ik een prachtige recensie van dichter Eduard Ditmar. Onder eigen naam – Ben van Bommel – maakt deze dichter in Gouda een radioprogramma ‘Dichter bij Gouwestad‘ waarin dichters aan het woord komen en bundels worden besproken, al of niet in aanwezigheid van de dichter zelf.

Een stukje uit zijn, nogal lange én persoonlijke recensie, zal ik hieronder weergeven:

Wat me vooral opvalt in je werk is de zuiverheid en oprechtheid, twee eigenschappen, bijzonder in onze tijd waarin deugden al meer dan honderd jaar niet populair zijn, of te moeilijk of allebei. Het brengt bij mij een vreemd soort vrede teweeg: een kindlijke eenvoud zonder bijbedoeling.

 

Maakt deze recensie je nieuwsgierig naar mijn gedichtenbundel? Lees meer over de inhoud van mijn gedichtenbundel in deze blog.

Bestellen? Mail naar gedichtenbundelindezon@gmail.com

 

Picture_20180411_132337960

 

Dankbaar voor een mijlpaal

Ik ben dankbaar. En blij.

Vandaag kreeg ik het bericht van mijn uitgeverij dat mijn Gedichtenbundel In de zon  maar liefst 38x is gekocht via diverse boekwinkels of geleend via de bibliotheken in heel Nederland. Dat vind ik vaak en veel, voor een gedichtenbundel wat gaat over zo’n specifiek onderwerp.

Uiteraard ben ik ook blij met diegenen die mijn bundel kochten en die ik persoonlijk ken.

Ken je mijn Gedichtenbundel In de zon nog niet en wil je em bestellen? Dat kan via bovenstaande link rechtstreeks bij mij. Geef dan alsjeblieft aan of je wilt dat ik er een persoonlijke noot in schrijf. Dat doe ik erg graag! Als je liever via de boekhandel bestelt, kan dat uiteraard ook.

Het viel me ook op dat er de laatste tijd een aantal, voor mij onbekende volgers via facebook zijn bijgekomen.

Ook de toename van volgers via instagram mag ik niet vergeten te benoemen.

Bedankt allemaal: dat jullie je laten raken en inspireren door mijn woorden!!

Het enige dat mij dan nog rest te zeggen is: zet je de daad van je laten raken ook om in actie? Oog hebben voor je eigen kwetsbaarheid, pijn, maar ook je kracht? Of voor die van een ander in je omgeving?

Durf jij een held te zijn?

Vol. Dat zat ik na afgelopen zaterdagmiddag een middag met informatie over de organisatie No Kidding.

Ik woonde een presentatie en workshops bij. Indrukwekkend! Na afloop kreeg ik nog de gelegenheid 2 gedichten uit mijn gedichtenbundel voor te lezen. Dat was mooi om te doen. De stilte na mijn wegstervende woorden. Het geklap daarna. Een woord van dank. Zomaar een compliment krijgen. En een knuffel. In gesprek met iemand de vraag of ik trots was op mijn bundel. Die ik dan toch maar eens met ‘ja’ heb beantwoord. Na zovelen die dat mij teruggaven. Niet alleen hier vandaag, maar ook op andere momenten. Ik geloof dat ik even de tijd nodig had om die trots te laten landen in mezelf.

 

Wie is de organisatie No Kidding eigenlijk?
Wat een kracht en positiviteit straalt deze organisatie uit! Dat je iets goeds kunt doen voor een ander door je eigen verhaal te delen. En daarmee ervoor kunt zorgen dat een ander het belang van ‘een veilige ander’ voor een kind begrijpt en ernaar kan handelen.

No Kidding geeft voorlichting over kindermishandeling. Dat doet zij op een unieke manier: ervoor zorgen dat mensen begrijpen, maar vooral voelen wat de impact is van kindermishandeling. Door middel van het geven van workshops waarin een ervaringsdeskundige zijn of haar verhaal deelt.
Zodat de toehoorders letterlijk voelen welke effect het verhaal heeft op henzelf heeft. Wat gebeurt er met je als je dit verhaal hoort?! Dat is de vraag die vervolgens gesteld wordt aan de aanwezigen. Hierover in gesprek betekent een gesprek van mens tot mens. Dat is veel echter en komt veel beter binnen dan honderd posters of een reeks kille cijfers.

De volgende stap is dan dat de ervaringsdeskundige vertelt wie zijn of haar held was. En met held wordt het volgende bedoeld: de persoon die er was voor het mishandelde kind. Soms weet diegene dat dat zo is, maar vaak ook niet.
Hulp bieden begint bij er zijn voor een kind of jongere. Door bijvoorbeeld een vriendelijk gebaar of zorgen voor een veilige plek om bijvoorbeeld te kunnen huilen. Zodat het kind weet dat er ook nog andere mensen in de wereld zijn: mensen die aardig of lief zijn voor een kind. Dan plant je namelijk een zaadje van positiviteit die erg belangrijk is voor dat kind. Het maakt niet uit of een kind zich ervan bewust is of niet.

De vraag is:

Durf jij een held te zijn voor een ander?

Laat jij je raken?

Voor wie het is ontgaan: in november 2017 heb ik mijn gedichtenbundel ‘In de zon’ uitgebracht.
Hier kun je inhoudelijke informatie erover lezen.

Bij het uitbrengen van een gedichtenbundel hoort ook promotie natuurlijk. De eerste officiële mogelijkheid werd mij hiervoor geboden tijdens de poëziemarathon bij Boekhandel Verkaaik in Gouda.

Vanwege mijn zenuwen heb ik heel weinig mensen verteld wat ik ging doen.
Wat was dat eng en spannend, voordragen uit eigen werk….
Maar ik heb het gedaan.
En daarmee anderen geraakt.

Dank aan boekhandel Verkaaik voor de mogelijkheid om mezelf en mijn gedichten te presenteren. En dank aan diegenen die zich wilden laten raken door mijn woorden.

 

Dat smaakt naar meer…..

 

Tot slot nog een gedichtje over deze dag.

 

Ben jij geraakt?

 

In je ogen zag ik mijn eigen pijn weerspiegeld
door de tijd gevangen
tot een woordeloos begrip
dat verder reikt
dan vandaag en dit moment

 

Horen mijn oren de metafoor
van je eigen pijn verbeeld
een moeras waarin je verdrinkt
als je geen paaltjes slaat
en van een plafond dat geen plafond is
slechts een glazen wand
tot hier en niet verder

 

Buigt mijn hoofd onzichtbaar
voor je eerlijkheid
waarom je mijn opgetekende woorden
niet mee naar huis wilt nemen
en erken ik daardoor
wat je meedraagt

 

Dag dappere dame
misschien tot weerziens
dankjewel dat ik je mocht inspireren
dank voor het delen

De andere kant van de medaille

Als je hebt geleerd in je leven,toen je jong was of later dat aanraking gevaar inhield, is dat een kant van de medaille.

 
Je kunt je leven en je lijf echter een andere imprint meegeven. Laten ervaren dat aanraking goed is en veilig en warm en zacht. Dat het ook anders kan dan die onveiligheid ervaren.
Daar zijn vele wegen toe die je daarbij kunnen helpen.

 
Tot nu toe schreef ik vooral in mijn blog vooral over de pijn, verdriet en angst. Over wegen bewandelen die daar iets aan doen. Die al die gevoelens erkennen. Weten dat ze er zijn en ze durven uiten. Dan schreef ik over therapeutische oplossingen om bijvoorbeeld angst te verminderen en uiteindelijk te laten verdwijnen. Voorbeelden hiervan zijn EMDR en Somatic Experiencing.
Over het bevrijdende gevoel van verdriet te voelen.
Over de toegevoegde waarde van je verhaal vertellen. In praatgroepen, op social media met de #metoo beweging, in de beslotenheid en veiligheid van je eigen huis. Over delen om te helen. Dat er iemand naar je luistert. Dat je wordt gezien.

 
Dat kreeg heel veel aandacht. Dat was goed en nodig blijkbaar. En ik heb het idee dat in het nieuwe jaar mijn blog een iets andere wending krijgt. Of eigenlijk is dat geen andere wending. Het is waar ik dit blog mee begon: de andere kant van de medaille.

 

 
De medaille die laat zien: er is hoop. Dat je ziet en voelt en ervaart dat aanraking ook veilig kan zijn. Troostend. Helend. Verwarmend. Maar vooral en bovenal veilig. VEILIG.

 

En ook: zo ongelofelijk nodig.
Dat is een gemeenschappelijk ding wat wij mensen met ons allen gemeen hebben qua behoefte: de noodzaak van aanraking. Naast eten, drinken en een dak boven je hoofd is aanraking eigenlijk een eerste levensbehoefte. Maar wij westerse mensen zijn dat vergeten. Er rust, naast een taboe over praten over seksualiteit en seksueel geweld, ook een taboe op aanraken denk ik.

 
Ik wil hiermee niet beweren dat we met zijn allen dan maar heel knuffelerig en aanhankelijk zouden moeten zijn. Ieders behoefte daarin is ook anders natuurlijk. Die grenzen zouden ook altijd moeten worden gerespecteerd en niet alleen vanuit cultureel oogpunt bezien. Maar enige nuance is wel op zijn plaats vind ik.
Vrouwen kussen elkaar ter begroeting. Tussen mannen onderling is alleen een schouderklop of een halve omhelzing toegestaan. Maar wat als jij nou iemand bent die een andere behoefte heeft?
Die hunkert naar een stevige omhelzing als dat nodig is. Of gewoon een tijdje naast je zit en je hand vasthoudt.
Dan heb je in dit land toch wel een probleem. Waarin het algemene beeld is dat door de media wordt uitgedragen om vooral niet te voelen, niet je lijf als waardevol deel van jezelf te zien, enkel toch als een lustobject of een schoonheidsideaal in de modellenwereld. Of een manier om respectvol met je lichaam en die van een ander om te gaan zoals bij vechtsporten. Maar dan nog is dat, naar mijn bescheiden mening voor zover ik daar iets over mag zeggen gezien ik het nooit zelf beoefend heb, weliswaar respectvol maar op een bepaalde manier gekaderd. Aan regels gebonden.

 

Ik heb het nu over de ongekaderde, vrije manier van aanraken.
Ik las eens ergens in een boek dat dat huidhonger wordt genoemd. De menselijke behoefte van aanraken. Dat vind ik zo’n mooie respectvolle term.
Een behoefte aan aanraken die overigens die helemaal niets te maken heeft met begeerte of macht. Een baby heeft die aanraakbehoefte heel sterk en dan is het normaal die te geven. Maar volgens mij hebben volwassenen die nog steeds, alleen rust er een taboe op aanraken buiten bepaalde kaders. Dat vind ik jammer. Ik vind mensen die met een bord in de stad gaan staan met free hugs erop ietwat geknutseld en het lijkt me erg ongemakkelijk om zomaar met een onbekende te knuffelen, maar het idee is prima: mensen eraan herinneren hoe belangrijk aanraking is.

 
Dus wie geef jij die welverdiende aandacht vandaag, op een manier die past bij de persoon? (Dat mag ook jezelf zijn natuurlijk.. :-))

Helend in de zon

Laatst vroeg iemand die ik ken die mijn boek had gekocht: is het helend voor je geweest om dit te doen?

 
Daar moest ik even over nadenken. Ik had me niet zo gerealiseerd of voorgesteld wat het effect van het uitbrengen zou zijn op mezelf.
Maar nu weet ik het antwoord: het voelt inderdaad helend. Mijn woorden zijn de wereld in en dat is precies zoals het moet zijn. Dat klinkt misschien arrogant, maar zo voelt het voor mij.

 
Dat wilde overigens niet zeggen dat er na het uitbrengen geen momenten waren van terughoudendheid of angst, maar later waren die er in ieder geval niet meer en ze zijn er nu ook niet.

 
Ik realiseerde me later ook dat het niet meer moeilijk is om te gaan staan in de schijnwerper en toe te geven: ik ben een ervaringsdeskundige. Of om een gedicht uit mijn bundel voor te dragen.
Ik voel geen angst of schaamte meer of mezelf willen verbergen. Nee, ik sta er gewoon alsof ik nooit anders zou hebben gedaan. Ik heb dat laatste overigens nog niet in de praktijk gebracht (het voorlezen van een gedicht uit mijn bundel), maar dat hoop ik in 2018 wel te gaan doen. Ik heb er wel gestaan, in die schijnwerper, en gevoeld: dit is helemaal goed. En een gedicht voorgedragen, alleen was dat een andere dan die uit mijn bundel. Dat had andere redenen op dat moment dan dat ik het niet durfde om het voor te dragen. Ik hoop daarvoor dus over niet al te lange tijd nog een of meerdere kansen te krijgen.

 
Ergens is er vanbinnen dus iets veranderd en dat is een heerlijke conclusie voor mezelf: dus zo voelt het om heel te zijn en om uit te dragen waar je voor staat!
In dit geval het diepste uit mezelf te delen omdat dat zo moest zijn. Dat dat mijn taak is en ik die nu volbracht heb door tot hier te komen, vanuit hele diepe dalen en bergen. En nu mijn gedichtenbundel aan de wereld te geven.

In de hoop anderen te inspireren bij henzelf te voelen en te kijken, wat raakt mij hierin en waarin kan ik voor mezelf zorgen? Machtsmisbruik is overal in allerlei vele vormen. Dat is wel gebleken uit de vele #metoo verhalen.

 
De bundel, mijn verhaal, is er in ieder geval. Nu nog de presentatievorm vinden om het met de wereld te delen. En ik zou graag bovendien mijn ervaringsdeskundigheid (naast dit blog) op een voor mij passende manier in zetten. Dat zijn mijn wensen voor 2018.

 
Ik wens alle lezers een goede afsluiting van 2017 toe en tot zien in het nieuwe jaar.  Welke wens neem jij mee voor 2018?

 
Dus ja: het is heel helend om in de zon te staan! Kom je erbij staan?

#verbindvoorhetkind

#verbindvoorhetkind
Dat was de # van de aftrap van de Week tegen Kindermishandeling van afgelopen maandag 20 november 2017 in Den Haag. Het was tevens de Dag van de rechten van het Kind.

 
En dat was wat er gebeurde. Alle sprekers hadden maar 1 boodschap voor de aanwezigen in de zaal: doe iets! Begin bij jezelf.

 
En dan lag de nadruk vooral op preventie, door in gesprek te gaan met kinderen en jongeren. Dat zal een vast onderdeel moeten zijn van het lesprogramma op de middelbare school.
Wij volwassenen maken het ingewikkeld en ervaren handelsverlegenheid, maar kinderen willen dingen weten. Waarom is er een programma over pesten voor kinderen op de basisschool (zelf ook ervaring mee), maar geen over het oh zo belangrijke onderwerp kindermishandeling?!

 
Wat was het daarom goed dat er initiatieven werden besproken die wel werken. Projecten waarin in gesprek gegaan wordt met volwassenen, met hulpverleners, over wat je wel kunt doen als volwassene in de signalering en begeleiding van kinderen. Bijvoorbeeld Team Kim, waar Erik ook over schrijft. Of het project theater Griezelgeheim, wat eigenlijk elke basisschool zou moeten boeken. Hier vind je er meer informatie over. [Noot: nu helaas geen mogelijkheid de links in te voegen]
Vraag de mening van kinderen. Zie dat kind. Die mening hebben ze en daar hebben ze recht op. Zonder de volwassene erbij.

 
Ik was te laat met mijn mening zeggen toen mensen in de zaal spreektijd kregen, maar mijn boodschap is een duidelijke:

 
Als het kind weet of heeft geleerd (door bijvoorbeeld voorlichting op school) dat er iets fout zit/is aan wat er gebeurde en er is iemand in de omgeving die veilig is en alleen maar luistert, dan kan het misbruik of de mishandeling stoppen. Ik ben daarvan het bewijs. Hoe belangrijk het was dat er die ene persoon was die naar mij luisterde en MIJ zag als persoon, mij serieus nam. Dat het daardoor stopte.

 
En jij en ik kunnen die persoon zijn. Daarin hebben wij allen een taak, individueel en in samenwerking. #verbindvoorhetkind dus.

 
Want ook: Wat als je het wel goed ziet?!
Dat waren de woorden van een van de sprekers en dat is precies de waarheid. Doe dan iets, alsjeblieft.
Daar vragen die 11900 kinderen, dat zijn 4538(!!!) klaslokalen vol zo in stilte dringend om….!!

Project op stapel

Ondanks dat ik niet veel meer heb geschreven de laatste tijd, heb ik niet stil gezeten. Ik heb een project op stapel liggen. Eentje die precies past bij dit blog en bij mij als persoon. Binnenkort hoor je er meer over.

 

Het is mijn manier om, naast dit blog, aandacht te vragen voor de impact die seksueel misbruik op een persoon kan hebben. Houdt dit blog dus in de gaten als je meer wilt weten. Nog even geduld beste lezers.

 

Dan sluit ik dit blogje af met een passend citaat van Harry Mulish:

 

“Schrijvers schrijven, lezers lezen.”