Dankbaar voor een mijlpaal

Ik ben dankbaar. En blij.

Vandaag kreeg ik het bericht van mijn uitgeverij dat mijn Gedichtenbundel In de zon  maar liefst 38x is gekocht via diverse boekwinkels of geleend via de bibliotheken in heel Nederland. Dat vind ik vaak en veel, voor een gedichtenbundel wat gaat over zo’n specifiek onderwerp.

Uiteraard ben ik ook blij met diegenen die mijn bundel kochten en die ik persoonlijk ken.

Ken je mijn Gedichtenbundel In de zon nog niet en wil je em bestellen? Dat kan via bovenstaande link rechtstreeks bij mij. Geef dan alsjeblieft aan of je wilt dat ik er een persoonlijke noot in schrijf. Dat doe ik erg graag! Als je liever via de boekhandel bestelt, kan dat uiteraard ook.

Het viel me ook op dat er de laatste tijd een aantal, voor mij onbekende volgers via facebook zijn bijgekomen.

Ook de toename van volgers via instagram mag ik niet vergeten te benoemen.

Bedankt allemaal: dat jullie je laten raken en inspireren door mijn woorden!!

Het enige dat mij dan nog rest te zeggen is: zet je de daad van je laten raken ook om in actie? Oog hebben voor je eigen kwetsbaarheid, pijn, maar ook je kracht? Of voor die van een ander in je omgeving?

Advertenties

Maskers af

Ik heb al een tijd niet meer hier zelf een blog geschreven. Door omstandigheden is mijn inspiratie (hopelijk tijdelijk) een beetje opgedroogd.

Maar er is iets wat ik zeker weten wil delen vandaag: wat ‘fijn’ dat al die maskers die afgaan.
Al die mensen die opstaan. In al die verhalen achter de hashtag #metoo, de artikelen, de interviews, de wereldwijde media aandacht, de beerputten die eindelijk opengaan. Op allerlei terreinen van de samenleving. Want dat zijn er zoveel. Allemaal hebben die overlevers maar 1 boodschap: Zie mij. Hoor mij.
Net zoals ik schreef in het blog  Ik zie jou.

En dan kan ik enkel buigen en zachtjes klappen. Van bewondering. Voor al die dapperen, al die moedige mensen die hun masker afzetten.
Dan ben ik dankbaar dat ze dat durven. Open te zijn. En dan wens ik: dat er heling in zit. In het vertellen, in het hardop uitspreken tijdens een interview, in het schrijven op social media. In het op ieders eigen wijze uiten van je ervaring(en).

En stiekem ben ik hoopvol. Dat de deksels van de beerputten blijven. Dat de maskers af blijven. Dat er nu eindelijk iets gaat veranderen. In de omgang tussen mensen, in de verhoudingen van machtsstructuren tussen mannen en vrouwen, in de omgang met de omvangrijkheid van dit maatschappelijke probleem, in de signalering van kindermishandeling.

Zoals Marco Borsato in zijn lied ‘Maskers af’ zingt:

Voor jou zet ik mijn masker af
met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
maar bang maakt het me wel

Voor jou zet ik mijn masker af
en hoop dat je dan ziet
dat ik gewoon een joker ben
die lacht om zijn verdriet

Voor jou zet ik mijn masker af
ik heb geen muren meer
omdat jij net zo kwetsbaar bent
leg ik mijn wapens neer

Voor jou zet ik mijn masker af
aan jou geef ik mij bloot
ik werp mijn ziel en zaligheid
uit liefde in je schoot