Nieuw: Ik zie jou – wandeling

Ik zie jou - wandeling

Click here for the english version of this blog

Ik zie jou….

 

Al wandelend door de bossen

Weidsheid om je heen

vergezichten

of geborgenheid tussen bomen

In stilte zijn

weten dat er ook in stilte geluisterd word

en durven delen

over je ervaring(en) met seksueel geweld

 

Zijn met wat er is

en was

 

Omdat delen helen is…

Ik zie jou…

 

Ga jij de uitdaging aan?

 

Deze week is het de Week tegen Kindermishandeling. Een mooi moment om de ‘Ik zie jou- wandeling’ te introduceren. Wil je weten welke mogelijkheden er zijn? Neem dan contact met me op via het contactformulier of via mijn persoonlijke emailadres. De locatie waar te wandelen is bespreekbaar, liefst wel ergens in Nederland.

 

P.S. Gedurende mijn studietijd aan de Wageningen Universiteit had ik een docente Agnes van den Berg die me inspireerde en de studenten leerde hoe waardevol helend de natuur kan zijn. Zie bijvoorbeeld het artikel gepubliceerd in tijdschrift De Margriet.

P.P.S.: Ben je geïnteresseerd in de achtergronden en voordelen van zijn in de natuur? Op deze website lees je meer over al het werk dat professor Agnes van den Berg doet op het gebied van omgevingspsychologisch onderzoek en de voordelen van zijn in de natuur.

Advertenties

Tegengewicht

Click here for the english version of this post

Eind 2016 schreef ik het gedicht Ik zie jou. Ik haal het aan, omdat het, nog steeds actueel is. Het gedicht had ik speciaal voor iemand geschreven. Deze keer plaats ik hem voor iedereen die zich aangesproken voelt.

Ik had gedacht dat we inmiddels wel wat geleerd zouden hebben van #me-too, van Weinstein tot aan Kavanaugh:

openheid,

van niet meer zwijgen,

van schaamte voorbij durven zijn,

van kwetsbaarheid durven zijn,

van GELOVEN.
Van iemand ZIEN en HOREN.

 

Durf jij de ander te zien, durf jij te luisteren?!
Laat jij een ander geluid horen?

Ik doe het in ieder geval wel: luisteren, geloven, de ander en hem of haar willen kennen.

Ik zie jou,
Jij mooi kwetsbaar mens
met je verhaal dat er mag zijn

ik zie jou_blog

Wie doet er mee?!

Zo verspreiden wij een baken van licht, van verbinding en delen. Als tegengewicht. Omdat de waarheid wint. Altijd.

No Kidding, daar word je wijzer van…

Vrijdag 21 september. Open wacht ik op wat komen gaat. Een workshop van  No Kidding waarin een ervaringsdeskundige vertelt over kindermishandeling.

De aanwezigen zijn vol aandacht, er hangt een sfeer van veiligheid, als we luisteren, met gevoel en emotie. Buiten stormt het, de hemel huilt, synchroon lopen met het verhaal vol horror waar geen einde aan lijkt te komen. Net als ik denk: het kan niet erger, wordt het dat.

De helden die genoemd worden, die vroeger voor de ervaringsdeskundige als een lucifer in een stikdonkere kamer zijn geweest. De complimenten die over en weer worden gegeven, vandaag, in deze veilige setting. Ze worden oprecht uitgesproken en onwennig aangenomen.

En ik: ik ben slechts bijna stil. Vind het heftig. Zeg dat ook. Maak een compliment aan een van de aanwezigen die open durft te zijn over het hebben van eigen ervaring(en). Heb bewondering voor de ervaringsdeskundige die zich zo kwetsbaar heeft opgesteld en ons even meenam in zijn wereld. Heb bewondering voor de moed van de studenten die vandaag wilden luisteren. Die dit verhaal meenemen in hun professionele verdere loopbaan. Die hebben gevoeld hoe heftig kindermishandeling in een mensenleven ingrijpt. Maar ook: ik kan met een klein gebaar, oprechte aandacht, benoemd vanuit gevoel, al zoveel betekenen voor een kind.

 

No Kidding, daar word je wijzer van… Echt!

Wanneer boekt jouw organisatie een workshop…?

no kidding afbeelding

Bron: afbeelding van No Kidding website

2 jaar!

Al 2 jaar loopt dit pad

worden er stenen gelegd,

paden verlegd en

nieuwe wegen uitgeprobeerd

 

 

Al 2 jaar mogen mijn geschreven woorden

anderen raken

mogen ze worden gevonden

voor wie ze op wil rapen

van het stukje ‘digitaal’

dat de naam Heel je lijf draagt

 

 

Al 2 jaar mag je meenemen

van hier wat jou raakt

en waar je mee verder kan

op je eigen weg

en mag je laten liggen

wat hier blijft

voor een ander wellicht

 

 

Wandel je nog met me mee?

foto blog website pad

Waarheen je ook gaat, ga met heel je hart – Confucius

 

Helend in de zon

Laatst vroeg iemand die ik ken die mijn boek had gekocht: is het helend voor je geweest om dit te doen?

 
Daar moest ik even over nadenken. Ik had me niet zo gerealiseerd of voorgesteld wat het effect van het uitbrengen zou zijn op mezelf.
Maar nu weet ik het antwoord: het voelt inderdaad helend. Mijn woorden zijn de wereld in en dat is precies zoals het moet zijn. Dat klinkt misschien arrogant, maar zo voelt het voor mij.

 
Dat wilde overigens niet zeggen dat er na het uitbrengen geen momenten waren van terughoudendheid of angst, maar later waren die er in ieder geval niet meer en ze zijn er nu ook niet.

 
Ik realiseerde me later ook dat het niet meer moeilijk is om te gaan staan in de schijnwerper en toe te geven: ik ben een ervaringsdeskundige. Of om een gedicht uit mijn bundel voor te dragen.
Ik voel geen angst of schaamte meer of mezelf willen verbergen. Nee, ik sta er gewoon alsof ik nooit anders zou hebben gedaan. Ik heb dat laatste overigens nog niet in de praktijk gebracht (het voorlezen van een gedicht uit mijn bundel), maar dat hoop ik in 2018 wel te gaan doen. Ik heb er wel gestaan, in die schijnwerper, en gevoeld: dit is helemaal goed. En een gedicht voorgedragen, alleen was dat een andere dan die uit mijn bundel. Dat had andere redenen op dat moment dan dat ik het niet durfde om het voor te dragen. Ik hoop daarvoor dus over niet al te lange tijd nog een of meerdere kansen te krijgen.

 
Ergens is er vanbinnen dus iets veranderd en dat is een heerlijke conclusie voor mezelf: dus zo voelt het om heel te zijn en om uit te dragen waar je voor staat!
In dit geval het diepste uit mezelf te delen omdat dat zo moest zijn. Dat dat mijn taak is en ik die nu volbracht heb door tot hier te komen, vanuit hele diepe dalen en bergen. En nu mijn gedichtenbundel aan de wereld te geven.

In de hoop anderen te inspireren bij henzelf te voelen en te kijken, wat raakt mij hierin en waarin kan ik voor mezelf zorgen? Machtsmisbruik is overal in allerlei vele vormen. Dat is wel gebleken uit de vele #metoo verhalen.

 
De bundel, mijn verhaal, is er in ieder geval. Nu nog de presentatievorm vinden om het met de wereld te delen. En ik zou graag bovendien mijn ervaringsdeskundigheid (naast dit blog) op een voor mij passende manier in zetten. Dat zijn mijn wensen voor 2018.

 
Ik wens alle lezers een goede afsluiting van 2017 toe en tot zien in het nieuwe jaar.  Welke wens neem jij mee voor 2018?

 
Dus ja: het is heel helend om in de zon te staan! Kom je erbij staan?

Gedichtenbundel In de zon

Picture_20171106_155556082

Het is het wachten waard geweest en nu is het zover: de publicatie van mijn eerste, echte gedichtenbundel!

In het geheel van alles wat er nu gebeurd rond #metoo en de openheid die er in de wereld aan het komen is om over seksueel geweld te praten en er met zijn allen iets aan te doen past mijn bundel precies. Ik hoop dat het een ingang zal zijn om over seksueel geweld te praten en/of dat survivors er steun aan zullen hebben om zelf open te durven zijn over zijn/haar ervaringen.

Laat me een opmerking toevoegen: mijn gedichtenbundel geeft de meest voorkomende situatie weer: een volwassen man die zijn macht misbruikt ten behoeve van een meisje. Ik wil hierbij niet voorbij gaan aan alle andere vormen van seksueel geweld die er zijn, zoals een meisje-meisje situatie, een jongen-jongen, een volwassen man-jongen, een volwassen vrouw-jongen, een volwassen man-volwassen vrouw en een volwassen vrouw-volwassen vrouw.

De gedichten die in deze bundel worden beschreven zijn universeel en kun je lezen en betrekken op je eigen situatie.

In onderstaand persbericht lees je meer over de inhoud van de gedichtenbundel.

pb_indezon-001

Wil je mijn gedichtenbundel bestellen: dat kan bij mij door te mailen naar gedichtenbundelindezon@gmail.com of door contact op te nemen met uitgeverij Elikser.

Mocht je graag een gesigneerd exemplaar willen, geef dat dan aan als je mij mailt.

 

citaat gedichtenbundel foto blog

Maskers af

Ik heb al een tijd niet meer hier zelf een blog geschreven. Door omstandigheden is mijn inspiratie (hopelijk tijdelijk) een beetje opgedroogd.

Maar er is iets wat ik zeker weten wil delen vandaag: wat ‘fijn’ dat al die maskers die afgaan.
Al die mensen die opstaan. In al die verhalen achter de hashtag #metoo, de artikelen, de interviews, de wereldwijde media aandacht, de beerputten die eindelijk opengaan. Op allerlei terreinen van de samenleving. Want dat zijn er zoveel. Allemaal hebben die overlevers maar 1 boodschap: Zie mij. Hoor mij.
Net zoals ik schreef in het blog  Ik zie jou.

En dan kan ik enkel buigen en zachtjes klappen. Van bewondering. Voor al die dapperen, al die moedige mensen die hun masker afzetten.
Dan ben ik dankbaar dat ze dat durven. Open te zijn. En dan wens ik: dat er heling in zit. In het vertellen, in het hardop uitspreken tijdens een interview, in het schrijven op social media. In het op ieders eigen wijze uiten van je ervaring(en).

En stiekem ben ik hoopvol. Dat de deksels van de beerputten blijven. Dat de maskers af blijven. Dat er nu eindelijk iets gaat veranderen. In de omgang tussen mensen, in de verhoudingen van machtsstructuren tussen mannen en vrouwen, in de omgang met de omvangrijkheid van dit maatschappelijke probleem, in de signalering van kindermishandeling.

Zoals Marco Borsato in zijn lied ‘Maskers af’ zingt:

Voor jou zet ik mijn masker af
met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
maar bang maakt het me wel

Voor jou zet ik mijn masker af
en hoop dat je dan ziet
dat ik gewoon een joker ben
die lacht om zijn verdriet

Voor jou zet ik mijn masker af
ik heb geen muren meer
omdat jij net zo kwetsbaar bent
leg ik mijn wapens neer

Voor jou zet ik mijn masker af
aan jou geef ik mij bloot
ik werp mijn ziel en zaligheid
uit liefde in je schoot

10 vingers

Ik wilde eens schrijven over het feit dat iedereen wel iemand kent die (een) ervaring(en) van seksueel misbruik heeft meegemaakt. Ook al denk je van niet.

Zoveel als 10 vingers aan je hand. Als ik al 10 (!) mensen ken, hoeveel ken jij er dan?!

Dit blogje is geinspireerd door de aflevering van De Wereld Draait Door van gisteravond. Als zelfs een van mijn favoriete schrijfsters -Griet op den Beeck- dit heeft meegemaakt in haar jeugd (ik gebruikte haar manier van schrijven ter inspiratie voor een zelfgeschreven manifest), hoeveel vingers moet je dan aan je handen hebben om eindelijk te begrijpen hoe een wijdverbreed en maatschappelijk onder-het-tapijt-geveegd probleem dit is??!!

Het komt veeeel vaker voor dan je denkt. Helaas.

Griet vertelt in DWDD
over haar eigen ervaringen. Naar aanleiding hiervan heeft ze een (fictieve) triologie geschreven. Deel 1 van deze triologie ‘Het beste wat we hebben’ ligt nu in de boekhandel.
Respect, respect, voor de manier waarop ze spreekt!

10 vingers… dat is bij lange na niet genoeg om de ernst van dit probleem te duiden.

Heel je lijf is 1 jaar in de lucht

Vandaag een jaar geleden schreef ik mijn eerste blog.

Inmiddels meer dan 50 blogs verder, is er een hoop gebeurd en heb ik al vele harten mogen raken. Wat fijn als mensen geïnspireerd raken door mijn blogs: ze actie durven ondernemen bij vermoeden van kindermishandeling en zelf open durven zijn naar dierbaren over misbruik en de moedige stap zetten naar de hulpverlening. Dat geeft hoop!

 

Een overzicht van de top 5 meest gelezen blogs in 2016:

Over het geluk hebben geloofd te worden als je je uitspreekt: Geloofd worden

Een stap zetten in jezelf mooi vinden: Spiegeltje, spiegeltje…

Waarom ik dit blog ben begonnen: Daarom

Waarom ik niet meer stil wil zijn: Stil zijn?

Wat het betekent als je kunt zeggen dat het meeste leed geleden is: Ruimte

 

De top 5 meest gelezen blogs in 2017:

Blijf je een slachtoffer of ben je een survivor? Slachtoffer of survivor?

Wat contact met mensen die een soortgelijke ervaring(en) hebben meegemaakt kan betekenen: Zachte kracht

Welke invloed een post traumatisch stress syndroom op het dagelijks leven heeft: Wist je dat…

Mythes rondom verkrachting doorgeprikt: mythes ontkracht geeft verenigde kracht

Een blog over de kracht van het woord: de kracht van het woord

 

 

Ik wens dat dit blog nog veel bereik mag hebben in de toekomst en dat er veel mensen door geïnspireerd mogen raken.

Ter afsluiting mijn eigen versie van de tekst Laten we durven van Griet op den Beeck.

 

Laten we doen

Laten we zien. Die ene angstige blik. Dat ene gebaar. Dat ene woord. Die ene aanwijzing. En die tweede ook. En de derde ook. Tussen de regels door lezen. De stilte duiden. Begrijpen wat er gaande is.

Laten we moed tonen. De angst negeren. Leren hoe woorden te geven aan. Toe te geven dat je het moeilijk vindt. Durven het onvraagbare te vragen. Het onzegbare toch te zeggen. Kwetsbaar durven zijn.

Laten we toch vooral doen. Niet wegkijken. Tegen de stroom in zwemmen. Vermoedens van kindermishandeling uitspreken. Laten we dat ene verzonnen verhaal voor wat het is. Laten we luisteren naar de waarheid. Laten we toch geloven, hoe moeilijk dat misschien is. Laten we kloven dichten en pijn verzachten. Laten we liefde overwinnen. Laten we het verschil maken. Elke dag opnieuw.

hart 1 jaar heeljelijf

 

Zachte kracht

Zaterdag ging ik naar een lotgenotendag.

Dat was spannend. Dat was onwennig.
Maar dat was ook mooi. Dat was ook fijn.

Dat je in een gesprek gelijk tot de kern kunt komen.
Dat wat je zegt beaamt wordt
Je aan een half woord genoeg hebt
Het delen en luisteren en het begrip zo fijn is

Dat het niet uitmaakt wat je verhaal precies is.
Dat de pijn dat je een beschadigd innerlijk kind bij je draagt voor iedereen hetzelfde is.
Dat het gevoel van dezelfde dingen delen herkenning en opluchting geeft: ik ben niet de enige.
Dat er dingen besproken worden die je niet met anderen kunt bespreken, omdat ze het niet begrijpen.

Dat mijn bijdrage aan de vuilewasmanifestatie mij een stukje bevrijding gaf.
Dat je dingen erkent en daarna loslaat, omdat je ze uitspreekt of opschrijft.

Dat je kracht kunt halen uit wat je hebt meegemaakt en daar iets positiefs mee kunt doen. Dat die kracht voor mij voelbaar was, gedurende de dag.

Dat ik aan het eind van de dag vol indrukken en tevreden naar huis ging.
Omdat ik geluisterd had naar mezelf om deze keuze te maken.
Dat is liefde voor mezelf en zacht zijn.

En wie weet smaakt dat in de toekomst wel naar meer.

Ik wil nog een heel rakend citaat delen, gelezen op een van de vuile wasgoed stukken van de vuilewasmanifestatie:

Blijft toch vreemd,
Niemand vind het raar
als je nooit een aanslag of ongeluk vergeet,
Maar een aanslag op je lichaam,
dat moet je wel vergeten.

Blijft toch gek?!

P.S. Bijzonder detail: ik zie dat dit mijn 50e blog is. Zal ik dan maar zeggen dat dat ook kracht is? Al 50 blogs geschreven over een taboe onderwerp, dat heb ik toch maar mooi bereikt.