Durf jij een held te zijn?

Vol. Dat zat ik na afgelopen zaterdagmiddag een middag met informatie over de organisatie No Kidding.

Ik woonde een presentatie en workshops bij. Indrukwekkend! Na afloop kreeg ik nog de gelegenheid 2 gedichten uit mijn gedichtenbundel voor te lezen. Dat was mooi om te doen. De stilte na mijn wegstervende woorden. Het geklap daarna. Een woord van dank. Zomaar een compliment krijgen. En een knuffel. In gesprek met iemand de vraag of ik trots was op mijn bundel. Die ik dan toch maar eens met ‘ja’ heb beantwoord. Na zovelen die dat mij teruggaven. Niet alleen hier vandaag, maar ook op andere momenten. Ik geloof dat ik even de tijd nodig had om die trots te laten landen in mezelf.

 

Wie is de organisatie No Kidding eigenlijk?
Wat een kracht en positiviteit straalt deze organisatie uit! Dat je iets goeds kunt doen voor een ander door je eigen verhaal te delen. En daarmee ervoor kunt zorgen dat een ander het belang van ‘een veilige ander’ voor een kind begrijpt en ernaar kan handelen.

No Kidding geeft voorlichting over kindermishandeling. Dat doet zij op een unieke manier: ervoor zorgen dat mensen begrijpen, maar vooral voelen wat de impact is van kindermishandeling. Door middel van het geven van workshops waarin een ervaringsdeskundige zijn of haar verhaal deelt.
Zodat de toehoorders letterlijk voelen welke effect het verhaal heeft op henzelf heeft. Wat gebeurt er met je als je dit verhaal hoort?! Dat is de vraag die vervolgens gesteld wordt aan de aanwezigen. Hierover in gesprek betekent een gesprek van mens tot mens. Dat is veel echter en komt veel beter binnen dan honderd posters of een reeks kille cijfers.

De volgende stap is dan dat de ervaringsdeskundige vertelt wie zijn of haar held was. En met held wordt het volgende bedoeld: de persoon die er was voor het mishandelde kind. Soms weet diegene dat dat zo is, maar vaak ook niet.
Hulp bieden begint bij er zijn voor een kind of jongere. Door bijvoorbeeld een vriendelijk gebaar of zorgen voor een veilige plek om bijvoorbeeld te kunnen huilen. Zodat het kind weet dat er ook nog andere mensen in de wereld zijn: mensen die aardig of lief zijn voor een kind. Dan plant je namelijk een zaadje van positiviteit die erg belangrijk is voor dat kind. Het maakt niet uit of een kind zich ervan bewust is of niet.

De vraag is:

Durf jij een held te zijn voor een ander?

Advertenties

Kijktip

Een kijktip: een BNN-serie over seksueel misbruik.

Ik heb een bijdrage aan deze serie geleverd door in de orienterende fase net als vele anderen mijn verhaal te delen. Uiteindelijk is er dus deze BNNserie van gemaakt. Ik zou zeggen: ga kijken, want het is zo nodig om erover te spreken!! Wat zijn deze vrouwen moedig!!

Vier afleveringen op dinsdagavond: op 5 september,  12, 19 en 26 september om 21:15u bij BNN op NPO3.

Heb je vragen naar aanleiding van de uitzending of wil je je verhaal kwijt? Na afloop van elke aflevering is er de mogelijkheid om telefonisch na te praten.

Wil je alvast informatie over de serie? In de aflevering van Jinek van afgelopen dinsdag  sprak Jinek met 2 vrouwen die in de uitzendingen aan bod komen.

 

Misbruikt

Bij BNNVARA op NPO 3

In Misbruikt maakt Geraldine Kemper met vier slachtoffers van seksueel misbruik een reis door het verleden: een ‘trip down memory lane’. Deze reis is voor ieder van deze vrouwen verschillend: sommigen zijn op zoek naar antwoorden, inzichten of erkenning en anderen willen de dader confronteren met de gevolgen van het misbruik. De reis is gebaseerd op een therapievorm om seksueel misbruik te verwerken. Het idee daarbij is dat je je angsten onder ogen komt, zodat je er uiteindelijk beter mee kan omgaan. Vier vrouwen durven dit aan en hun verhalen laten het verdriet en de verbazing, boosheid en bewondering, horror en hoop zien waar slachtoffers van seksueel misbruik mee te maken krijgen. Vier verhalen van vier krachtige vrouwen die door deze reis hopen het misbruik enigszins te kunnen verwerken en een beter leven te kunnen gaan opbouwen.

 

 

De kracht van het woord

Ik wil nog even aanhaken op het laatste deel van mijn vorige blog. Dat ging over kracht. Kracht over jezelf uitspreken, ook voor anderen die dat (nog) niet durven. Ik wil vandaag een positief geluid neerschrijven. Kiezen voor liefde. Dat voelt nu zo nodig.

De tegenhanger van angst is kracht. Dat geldt voor het proberen te doorbreken van een taboe als seksueel misbruik, maar ook bijvoorbeeld voor het weerleggen van uitspraken van Wilders en Trump. Ik las op facebook een bericht over ‘de week van vriendelijkheid’. Voorbeelden die weerspiegelen dat je steeds weer kunt kiezen voor negativiteit of positiviteit.

De kracht van het woord. Die is ongekend. Ik raakte geinspireerd tot het schrijven van dit blog doordat ik ergens las wat de vader van Malala (Ja, dat is die Pakistaanse nobelprijswinnares die bleef roepen dat er onderwijs voor meisjes nodig was, ook toen ze haar stem probeerden te doden) zei tegen de schrijfster Eilsabeth Gilbert:

 

‘Zeg de mensen dat ze nóóit de kracht van hun stem moeten onderschatten.’ 

 

Daarom is deze voor jullie, voor al die kinderen, vrouwen en mannen die worstelen met ervaringen van kindermishandeling. Nu op dit moment, vandaag en morgen. Door ervaringen die ze nu meemaken, het herbeleven van herinneringen of het omgaan met angst. Ik wil hiermee laten zien dat er anderen zullen zijn die naar je kijken, die je zullen zien zoals je bent. Dat je mag blijven geloven in de goedheid van de ander. Maar vooral dat ik bewondering heb voor de strijd die mensen onzichtbaar elke dag moeten leveren om te kunnen leven. Daarom een ode aan de kracht van het woord én de kracht van actie. Met allerlei voorbeelden uit de praktijk die ik heb gehoord of gelezen.

 

Wist je dat er een ongelofelijke kracht schuilt in…..

…. s’ Morgens wakker worden, het liefst willen blijven liggen (omdat je als een berg op ziet tegen de dag die voor je ligt) en dan toch uit bed stappen

… bang zijn om langs water te lopen omdat dat nare herinneringen oproept en het op die ene dag toch durven

… tegen je vriendinnetje vertellen over ‘je geheim’ ondanks dat je bij een eerdere ‘ik spreek mezelf uit’ poging tegen een volwassene niet geloofd werd

… bang zijn dat je kind hetzelfde overkomt als jij en haar toch de wereld in sturen

… jezelf kwetsbaar opstellen, bang zijn voor de reactie van de ander en het toch doen

… je verdriet er mogen laten zijn ook al heb je als kind geleerd dat dat niet mocht

… moeite hebben met lichamelijke aanrakingen en dan toch kiezen voor een sport waarin je juist met je angst wordt geconfronteerd 

… je ouders die weer contact met je willen opnemen en willen doen alsof er niets gebeurd is proberen met pijn in je hart te negeren en hiermee om te moeten gaan

 

Zoals mijn favoriete cartooniste Molly Hahn het in een prachtige doodle verbeeldde:

image

Geloofd worden

Vandaag ga ik iets schrijven over geloven of niet geloven.

Hoe vaak hoor je niet dat een kind niet durft te spreken over seksueel misbruik? Al dan niet door dreiging en dwang van de dader of uit gevoelens van schaamte en schuld.

Toen ik als kind mijn ouders vertelde wat er gebeurd was, geloofden ze me direct. Ondanks dat het een verschrikkelijke waarheid is: je kind heeft een ervaring met seksueel misbruik meegemaakt op een leeftijd (3) waarin het hoort te spelen met poppen, onbevangen hoort te zijn.

Ik had geluk. Ik durfde te spreken. Ik werd geloofd. Daardoor bleef het bij één ervaring. Maar zovelen hadden en hebben dat geluk niet. Zij kunnen hun verhaal niet kwijt. Ze zitten jarenlang gevangen in een situatie waar ze onmogelijk uit kunnen ontsnappen. Met een hele reeks aan psychische, lichamelijke en sociale problemen tot gevolg.

Het is zo ongelofelijk belangrijk voor een kind dat het zich veilig kan voelen. Veilig voelen om te spreken. Wij allemaal als volwassenen hebben daar een rol in. Geloof een kind als het een dergelijk verhaal verteld. Geloof mij maar dat het kind het verhaal niet kan verzinnen. Leeftijd maakt niet uit. Hoe denk je dat een kind zich voelt als er geen gehoor wordt gegeven aan het doorbreken van zijn of stilte? Het kind is al beschadigd, er is al over zijn grenzen heen gegaan en dan doet een ander dat nog een keer.

Ik weet dat je geluk moet hebben als kind een zogenaamde veilige ander te treffen in je leven. Vroeg of laat komt die voorbij. Durf jij als volwassene die persoon voor dat kind te zijn? Mijn boodschap van vandaag: denk twee keer na voor je besluit het verhaal van een kind te negeren. Neem het serieus, altijd. Dat heeft het kind zo nodig!