Durf jij een held te zijn?

Vol. Dat zat ik na afgelopen zaterdagmiddag een middag met informatie over de organisatie No Kidding.

Ik woonde een presentatie en workshops bij. Indrukwekkend! Na afloop kreeg ik nog de gelegenheid 2 gedichten¬†uit mijn gedichtenbundel voor te lezen. Dat was mooi om te doen. De stilte na mijn wegstervende woorden. Het geklap daarna. Een woord van dank. Zomaar een compliment krijgen. En een knuffel. In gesprek met iemand de vraag of ik trots was op mijn bundel. Die ik dan toch maar eens met ‘ja’ heb beantwoord. Na zovelen die dat mij teruggaven. Niet alleen hier vandaag, maar ook op andere momenten. Ik geloof dat ik even de tijd nodig had om die trots te laten landen in mezelf.

 

Wie is de organisatie No Kidding eigenlijk?
Wat een kracht en positiviteit straalt deze organisatie uit! Dat je iets goeds kunt doen voor een ander door je eigen verhaal te delen. En daarmee ervoor kunt zorgen dat een ander het belang van ‘een veilige ander’ voor een kind begrijpt en ernaar kan handelen.

No Kidding geeft voorlichting over kindermishandeling. Dat doet zij op een unieke manier: ervoor zorgen dat mensen begrijpen, maar vooral voelen wat de impact is van kindermishandeling. Door middel van het geven van workshops waarin een ervaringsdeskundige zijn of haar verhaal deelt.
Zodat de toehoorders letterlijk voelen welke effect het verhaal heeft op henzelf heeft. Wat gebeurt er met je als je dit verhaal hoort?! Dat is de vraag die vervolgens gesteld wordt aan de aanwezigen. Hierover in gesprek betekent een gesprek van mens tot mens. Dat is veel echter en komt veel beter binnen dan honderd posters of een reeks kille cijfers.

De volgende stap is dan dat de ervaringsdeskundige vertelt wie zijn of haar held was. En met held wordt het volgende bedoeld: de persoon die er was voor het mishandelde kind. Soms weet diegene dat dat zo is, maar vaak ook niet.
Hulp bieden begint bij er zijn voor een kind of jongere. Door bijvoorbeeld een vriendelijk gebaar of zorgen voor een veilige plek om bijvoorbeeld te kunnen huilen. Zodat het kind weet dat er ook nog andere mensen in de wereld zijn: mensen die aardig of lief zijn voor een kind. Dan plant je namelijk een zaadje van positiviteit die erg belangrijk is voor dat kind. Het maakt niet uit of een kind zich ervan bewust is of niet.

De vraag is:

Durf jij een held te zijn voor een ander?

Advertenties

#verbindvoorhetkind

#verbindvoorhetkind
Dat was de # van de aftrap van de Week tegen Kindermishandeling van afgelopen maandag 20 november 2017 in Den Haag. Het was tevens de Dag van de rechten van het Kind.

 
En dat was wat er gebeurde. Alle sprekers hadden maar 1 boodschap voor de aanwezigen in de zaal: doe iets! Begin bij jezelf.

 
En dan lag de nadruk vooral op preventie, door in gesprek te gaan met kinderen en jongeren. Dat zal een vast onderdeel moeten zijn van het lesprogramma op de middelbare school.
Wij volwassenen maken het ingewikkeld en ervaren handelsverlegenheid, maar kinderen willen dingen weten. Waarom is er een programma over pesten voor kinderen op de basisschool (zelf ook ervaring mee), maar geen over het oh zo belangrijke onderwerp kindermishandeling?!

 
Wat was het daarom goed dat er initiatieven werden besproken die wel werken. Projecten waarin in gesprek gegaan wordt met volwassenen, met hulpverleners, over wat je wel kunt doen als volwassene in de signalering en begeleiding van kinderen. Bijvoorbeeld Team Kim, waar Erik ook over schrijft. Of het project theater Griezelgeheim, wat eigenlijk elke basisschool zou moeten boeken. Hier vind je er meer informatie over. [Noot: nu helaas geen mogelijkheid de links in te voegen]
Vraag de mening van kinderen. Zie dat kind. Die mening hebben ze en daar hebben ze recht op. Zonder de volwassene erbij.

 
Ik was te laat met mijn mening zeggen toen mensen in de zaal spreektijd kregen, maar mijn boodschap is een duidelijke:

 
Als het kind weet of heeft geleerd (door bijvoorbeeld voorlichting op school) dat er iets fout zit/is aan wat er gebeurde en er is iemand in de omgeving die veilig is en alleen maar luistert, dan kan het misbruik of de mishandeling stoppen. Ik ben daarvan het bewijs. Hoe belangrijk het was dat er die ene persoon was die naar mij luisterde en MIJ zag als persoon, mij serieus nam. Dat het daardoor stopte.

 
En jij en ik kunnen die persoon zijn. Daarin hebben wij allen een taak, individueel en in samenwerking. #verbindvoorhetkind dus.

 
Want ook: Wat als je het wel goed ziet?!
Dat waren de woorden van een van de sprekers en dat is precies de waarheid. Doe dan iets, alsjeblieft.
Daar vragen die 11900 kinderen, dat zijn 4538(!!!) klaslokalen vol zo in stilte dringend om….!!